Gedeelde chats met Muse van Meta stonden openbaar op het web: wat je nu nakijkt

Hoe gedeelde gesprekken vindbaar werden

Muse is sinds 8 september te gebruiken als agent die formulieren invult, afspraken maakt en documenten opstelt. Meta noemt voor de uitrol alleen de Verenigde Staten, via de website muse.ai en de apps voor iPhone en Android, en geeft geen datum voor Europa. Wie een gesprek wil delen, krijgt een link die iedereen zonder in te loggen kan openen. Dat is op zich gebruikelijk. Bij ChatGPT, Claude en Gemini werkt delen ook zo.

Het probleem zat in hoe Meta die link opbouwde. In het verslag van Claroc staat dat Muse het webadres maakt van de titel van het gesprek plus een willekeurige code, en dat dat hele stuk in de domeinnaam terechtkomt. Zodra de ontvanger de link opent, vraagt zijn browser die domeinnaam op. Diensten die zulke opvragingen verzamelen, zogeheten passieve DNS, bewaren de naam en maken hem doorzoekbaar. Met één zoekopdracht kwam er een leesbare lijst van gedeelde gesprekken terug, met de titels erbij. De willekeurige code die het adres onraadbaar moest maken, stond gewoon mee in die lijst.

De meeste pagina’s waren onschuldig. Een deel niet. De onderzoekers zagen onder meer een omzetoverzicht dat alleen voor een directeur bedoeld was, een kredietaanvraag van een kleine ondernemer, een vakantierooster met tientallen medewerkers en een melding van bankfraude met een deel van een rekeningnummer. Claroc meldde het lek op 8 oktober bij Meta. Nadat Ars Technica vragen stelde, zette Meta de functie stil. Bij een controle op 20 oktober opende geen van 40 eerder bereikbare gesprekken nog. De titels staan wel nog in de DNS-geschiedenis, en die kan Meta niet terughalen.

Wat je nakijkt als je Muse gebruikt

Wie Muse toch gebruikt, bijvoorbeeld met een Amerikaans account of tijdens een verblijf daar, staat voor de lastigste vraag. Wat zat er in de titels van wat je deelde? Die titel is het deel dat in openbare DNS-lijsten blijft staan, ook nu de pagina’s zelf niet meer openen. Claroc citeert daarbij de hulppagina van Meta over het delen van gesprekken met Meta AI. Daarin staat dat een gedeelde link niet verloopt en dat ontvangers hem mogen doorsturen. Ga er dus van uit dat wat je ooit deelde, ook bij anderen dan de bedoelde ontvanger terecht kan zijn gekomen.

Zat er iets gevoeligs in, zoals een rekeningnummer, een wachtwoord of klantgegevens, dan helpt intrekken niet meer. Verander dan wat te veranderen valt, zoals een wachtwoord of een toegangscode, en wees alert op berichten die precies weten wat er in dat gesprek stond. Claroc wijst er niet voor niets op dat zo een lijst een kant-en-klaar draaiboek is voor oplichting.

Zo controleer je gedeelde links in ChatGPT, Claude en Gemini

In Nederland gebruik je eerder ChatGPT, Claude of Gemini. Die bouwen hun links anders op, met de titel niet in de domeinnaam, maar ook daar is een gedeeld gesprek voor iedereen met de link te lezen. Eerdere lekken bij ChatGPT en Grok kwamen via zoekmachines. Het loont om de lijst van wat je ooit deelde een keer door te lopen.

• ChatGPT. Volgens de uitleg van OpenAI ga je naar Instellingen en Gegevensbeheer, en klik je bij Gedeelde links op Beheren. Daar verwijder je links los of allemaal tegelijk. Iemand die het gesprek al in zijn eigen ChatGPT had overgenomen, houdt die kopie.
• Claude. In de hulppagina van Anthropic staat dat je onder de privacyinstellingen bij Gedeelde chats op Beheren klikt. Je ziet dan titel, datum en link per gesprek en trekt het delen in. Wie later opnieuw deelt, deelt de nieuwste versie van het gesprek.
• Gemini. Op de computer open je in Gemini Instellingen en hulp en kies je Je openbare links, of je gaat direct naar gemini.google.com/sharing, schrijft Google. Een verwijderde link toont daarna een melding dat het gesprek niet meer bestaat. Berichten op andere sites waarin de link staat, verwijder je zelf.

Er geldt één simpele vuistregel. Een gedeelde link is een openbare pagina met een moeilijk adres, en een moeilijk adres is geen slot. Wil je een klant of collega iets laten zien uit een gesprek, dan is kopiëren en plakken in een mail vaak veiliger dan een link. Zo bepaal je zelf wat er wel en niet meegaat. Wie Meta al langer volgt, ziet hier ook een patroon. Bij het nieuwe topmodel Muse Wonder stond de techniek voorop, en ook nu was de functie er eerder dan de bescherming eromheen.